مسأله 2073 - سركشى كردن به خانهء ديگران وتجسس براي اطلاع از ترك معروف وفعل منكر جايز نيست . مسأله 2074 - امر به معروف ونهى از منكر ، در مواردى كه براي امر كننده ونهى كننده موجب حرج ومشقت غير قابل تحمل از نظر عرف باشد ، واجب نيست ، مگر در أموري كه اهميت آنها در شرع مقدس به مرتبه اى باشد كه تكليف به آنها به واسطهء حرج رفع نشود ، مانند حفظ دين ونفوس مسلمين . مسأله 2075 - بر هر مكلفى به مقتضاى فرمان خداوند متعال - ( يا أيها الذين ءامنوا قوا أنفسكم وأهليكم نارا وقودها الناس والحجارة ) - ( اى كساني كه ايمان آورده أيد ، نگهداريد خود را وأهل خود را از آتشى كه آتش افروز آن مردم وسنگ است ) ، واجب مؤكد است كه أهل خود را امر به معروف ونهى از منكر كند ، وبه آنچه خود را به آن امر مى كند ، آنان را امر كند ، واز آنچه خود را نهى مى كند ، آنان را نهى نمايد . مسأله 2076 - بر هر مكلفى واجب است كه به قلب خود ، از منكر كراهت داشته باشد ، هر چند نتواند از آن جلوگيرى نمايد . ودر مقام امر به معروف ونهى از منكر ، أول به اظهار كراهت قلبي ، هر چند به ترك معاشرت با تارك معروف وفاعل منكر ، وبه وسيلهء زبان به موعظه ونصيحت ، وبيان ثواب معروف وعذاب منكر ، أو را وأدار به معروف نمايد ، واز منكر باز دارد . واگر اين دو اثر نكرد ، وجلوگيرى متوقف بر زدن بود ، بايد به گونه اى باشد كه موجب دية وقصاص نشود ، واگر نه ، چنانچه - مثلا - موجب به جراحتي شود ، در صورتي كه به عمد باشد ، مجروح مى تواند قصاص كند واگر از روى خطا باشد ، مى تواند دية بگيرد . مسأله 2077 - وظيفهء آمر به معروف وناهى از منكر آن است كه در امر به معروف ونهى از منكر غرض شارع مقدس را - كه ارشاد گمراه واصلاح فاسد است - در نظر داشته باشد ، واين مهم حاصل نمى شود ، مگر به آن كه مبتلا به گناه را مانند